Categoriearchief: Schapendrijven

Update 2019-2021

De afgelopen 2 jaar is er veel gebeurd, maar niet op onze website. Vandaag dus maar eens een beknopte update, waarin we terugblikken naar ons leven met onze IJslandse Honden sinds januari 2019.

Januari 2019 – Svanmey komt vanuit Amerika naar Nederland, samen met haar broer Loki.
Dit is niet zomaar een nestje IJslandse Honden dat gefokt is, maar het resultaat van een toffe samenwerking die gericht was op het verbeteren van de genetische diversiteit van ons mooie hondenras. We hadden al ingevroren sperma van een genetisch zeer belangrijke hond in Amerika en waren van plan om dit te insemineren bij onze Elska. Er ging echter veel tijd verstreken met het proberen te exporteren van het ingevroren sperma, waardoor we in de tussentijd de mogelijkheid bespraken met Jo-Ann van kennel Fox Meadow om het sperma te insemineren bij haar Heaven. Dit zou voor zowel het ras als voor onze Nederlandse populatie een interessantere combinatie zijn. Dit plan hebben we met z’n allen opgepakt en het was dan ook een groot feest toen er drie gezonde puppen geboren werden! Wij konden een teefje importeren en Astrid van kennel frá Hálendi liet weten dat ze ook graag een pup uit dit nest wilde importeren naar Nederland. Uiteindelijk hoefde Svanmey daardoor niet in haar eentje te vliegen, maar gezellig samen met haar lieve broer Loki.

Maart 2019 – We vliegen naar Denemarken om weer een workshop over genetische diversiteit te verzorgen, samen met leden van de fokadviescommissie van de VIJHN.

April/mei 2019 – Genieten van wintersport in Val Thorens samen met Elska, Ylfa en Vík. Svanmey is helaas nog te jong voor deze zware fysieke belasting, dus zij logeert bij een vriendin en haar lieve IJslander Laki.

Juni 2019 – Onze prachtige dochter Edda wordt geboren!

September 2019 – De Dag van de IJslandse Hond van de VIJHN hebben we dit jaar in Alphen aan den Rijn georganiseerd. We zijn er gezellig bij met Elska, Vík en Svanmey. Dit was voor Edda haar eerste IJslandse Honden evenement 🙂

Oktober 2019 – We gaan gezellig een weekje met vrienden op vakantie. Vík en Svanmey mogen mee, Elska en Ylfa gaan uit logeren.

Eind oktober & november 2019 – Puppen van Vík worden geboren: 1 nest van 5 puppen (5 teven) en 1 nest van 8 puppen (3 reuen en 5 teven).

December 2019 – Om kerst te kunnen vieren met familie in Zuid-Limburg, gaan we gezellig een midweekje op vakantie. Hierdoor zijn de ritjes kort (dat is fijn met Edda) en kunnen de honden gezellig mee.

Januari 2020 – De VIJHN organiseert een workshop schapendrijven in Noordwijk en wij zijn erbij om te kijken en genieten van de werkende IJslanders.

Februari 2020 – We bezichtigen ons potentiële droomhuis!

Maart 2020 – We gaan gezellig een weekendje weg met de familie van Linda, dicht bij ons potentiële droomhuis, dus ook daar gaan we in de buurt uitgebreid wandelen en de buurt verkennen. We worden nog meer verliefd op de prachtige Maasduinen bij Wellerlooi!

April 2020 – We zitten in een lockdown, in een benedenappartement van 68 m2, twee online lesgevende docenten, een baby van 9 maanden, 4 IJslandse honden, en zijn blij dat we een overeenstemming hebben met de verkopende partij. Oftewel – we hebben ons droomhuis gekocht!
Het uitzicht op meer ruimte, zowel binnen als buiten, maakt dat we het hebben volgehouden – al die maanden zo dicht op elkaars lip.

Juli 2020 – We krijgen de sleutel van ons nieuwe huis en daarmee begint direct de grote verbouwing! Het hele huis gestript, muren eruit gebroken, maar ook al intens genieten van de prachtige plek die we gevonden hebben!
Ondertussen sluiten we het schooljaar online af en nemen we afscheid van onze scholen. Die vallen immers ver buiten een fatsoenlijke woon-werk-afstand.

September 2020 – Het nieuwe schooljaar begint, op onze nieuwe scholen, nieuwe corona regels, nieuw thuisritme en voor de honden meer rust in huis (niet meer constant al die mensen over de vloer 😉 ).
We krijgen er ook nieuwe huisdieren bij: 18 Kempische Heideschapen! Gezellige dames met eigen karaktertjes, een leuke combinatie met onze IJslandse Honden 🙂

Oktober 2020 – Tijd genoeg gehad om te wennen, we gaan weer verder met klussen 😉 Ook bekijken we de mogelijkheden op ons nieuwe erf – daar willen we in de toekomst toffe dingen mee gaan doen!

December 2020 – Ondanks de corona-maatregelen zijn wij in een gezellig klein gezelschap getrouwd op het gemeentehuis. We houden de fotoshoot vlak naast ons huis en kunnen terugkijken met prachtige foto’s van een geslaagde dag!
We gaan weer een lockdown in, wat ook voor ons weer betekent dat we vanuit huis moeten werken, online lesgeven. De honden vinden het prima, maar ook vermoeiend. Alwéér al die mensen thuis die hun dagslaapjes verstoren 😉 Maar ze passen zich aan en we vinden onze draai weer. Dit keer hoeven we niet op elkaars lip te zitten, we hebben meer dan genoeg ruimte in huis en hoeven daardoor dit keer niet elkaars lessen aan te horen en te verstoren. Na de intensieve lessen stappen we direct het natuurgebied in voor een wandeling of gaan even heerlijk trainen bij de schapen. We zijn écht gelukkig met onze nieuwe plek!

Januari 2021 – Ons huis begint steeds meer een thuis te zijn, met nieuwe kozijnen (we hebben een paar maanden een gat in een muur gehad – ach, dikke trui aan en dan komt het goed), een nieuwe inrichting in onze ruime woonkeuken en steeds meer kamers die af komen. Het is nog lang niet af, maar we merken dat er ruimte komt voor nieuwe dingen.
Tegelijkertijd merken we aan het gedrag van de honden dat Svanmey binnenkort weleens loops zou kunnen worden, wat ons aan het denken zet over de mogelijkheden en lastigheden van een nest in de komende maanden. Na lang wikken en wegen (want wie ons kent weet dat we alles altijd grondig overdenken en voorbereiden), hebben we besloten om deze kans te pakken. We zoeken een geschikte reu, wat nog wel lastiger blijkt dan gehoopt. Maar als alles lukt, dan verwachten we deze lente een nest puppen van Svanmey.
Duimen jullie mee? 🙂

Nestreünie Elska x Eskil

Afgelopen zondag hadden we de eerste nestreünie van ons eerste nest. Alle zeven nakomelingen én Elska en Eskil waren aanwezig, waar wij heel dankbaar voor zijn. Het was heerlijk om het hele stel weer bij elkaar te hebben, te zien dat het goed met hen gaat en ze goed binnen de gezinnen passen. Wij zijn super trots!!

Naast het kletsen, ervaringen uitwisselen en genieten van al het lekkers dat iedereen had meegenomen, mochten de honden allemaal weer snuffelen bij de schapen. Hun eerste ervaring met schapen was toen ze 7 weken oud waren, één voor één mochten ze toen even snuffelen op veilige afstand buiten de pen. Tja, dan houd je het de tweede keer niet bij snuffelen natuurlijk! Eerst lieten Elska, Ylfa en Eskil zien hoe een IJslandse Hond werkt met de schapen. Voor de begeleiders ook fijn, omdat ze daardoor meerdere momenten hadden om even te kijken wat zij zouden moeten doen. En daar gingen ze dan hoor, Kappi eerst, gevolgd door Askur, Æska, Baldur, Elja, Lotta en (Álf)Kona. Prachtig om te zien dat het instinct “aan” ging en sommigen zelfs al konden oefenen met op 12 uur lopen. Natuurlijk wel maar een korte snuffeltijd, want de lijfjes moeten nog even rustig aan doen!

We hebben genoten en we kijken uit naar de volgende nestreünie!!

De ultieme samenwerking

Dit weekend was één groot hondenfeest: op zaterdag stond een trainingsmiddag schapendrijven gepland en vandaag was de clubmatch. Over de clubmatch schrijven we op een later moment een stukje, hier zullen we terugblikken op het schapendrijven.

Op vrijdag kwam Elsa vanuit Duitsland naar ons toe om twee nachten te logeren samen met haar knappe Eskil. We waren heel benieuwd hoe Elska en Eskil zich zouden gedragen en vooral of Eskil de neiging zou hebben om haar weer te dekken… Nou, het was net een klef stelletje dat nog maar net verkering had. Ze waren blij elkaar weer te zien, Eskil had duidelijk door dat een dekking niet nodig was, daarentegen was hij heel lief tegen Elska en bracht speelgoed en kauwmateriaal naar haar toe, zo schattig! Elska kon haar gentleman erg waarderen die haar de rust gaf die ze op het moment zo graag om haar heen heeft. Ze hebben heerlijk geknuffeld, tegen elkaar aan geslapen, bij elkaar gecheckt of het goed ging en netjes naast elkaar gewandeld buiten. Naast het verzorgen van Elska was Eskil druk met spelen met Ylfa. Onze meid van 1 jaar vond dit natuurlijk helemaal het einde, spelen met een knappe reu die ook houdt van rollen over de bank, happen in elkaars haar, trekken aan een flostouw of ander spul dat uit het speelmandje gehaald kan worden, sprintjes trekken door de kamer en de tuin en pootjebaden in het badje.

Hoe leuk ze ook binnen waren, dat was niet het hoogtepunt van het weekend. Op zaterdag vertrokken we naar Nieuwkerk aan den IJssel voor het schapendrijven. Elska lieten we thuis, die moet en wil even rustig aan doen. Ylfa mocht daarom voordoen hoe het moest en samen hebben we laten zien hoe je met een IJslandse hond kunt schapendrijven. Daarna was Eskil. Van tevoren hadden we al afgesproken dat we eerst zouden kijken of Eskil met mij zou willen werken, zodat Elsa kan kijken hoe ze daarna met hem kon werken. En dat deed hij! Hij wist direct wat hij moest doen en was heel goed te sturen. Balans had hij van nature al, net als Elska bleef hij goed op 12 uur lopen en had slechts een beetje aansturing nodig. We zijn super trots om hem!!

Na het succes van Eskil mocht Elke met haar honden. Eerst Stjarna, ze vond het eerst wat spannend en wist niet zeker of ze wel mocht blaffen tegen de schapen, maar toen ze eenmaal haar zelfvertrouwen gevonden had ging ze als een speer! En toen natuurtalent Vanadís, een import uit IJsland die duidelijk weet waar ze oorspronkelijk voor gefokt is. Mooie balans, super alert en geconcentreerd en goed aan te sturen. Ten slotte mocht Smilla nog even bij de schapen kijken. Met haar 10 jaar levenservaring was het te warm voor haar om lang te werken. Desondanks bleef ze alert, gefocust en energiek achter de schapen.

Het was niet alleen een super gezellige dag, het was ook een succesvolle dag wat het schapendrijven betreft. Elke keer is het weer leuk om te zien dat er IJslandse honden zijn die nog steeds vanuit instinct weten wat ze moeten doen en graag met hun baasje werken. We hopen steeds meer mensen enthousiast te maken om het schapendrijven te proberen en hopen zelf puppen te fokken met een goede aanleg voor dit prachtige werk waarin samenwerking en instinct centraal staan.

Hieronder filmpjes en foto’s van de natuurtalentjes.

Invalid Displayed Gallery

Voor meer foto’s van Eskil tijdens het schapendrijven: klik hier

Elska en de kleintjes

Afgelopen zondag hebben we weer genoten van 8 IJslanders die hun schapendrijfkunsten hebben laten zien. We begonnen de dag op het kleine veld voor de aanlegtesten, zodat voor iedere hond in kaart gebracht werd wat hij al kon en waar nog aan gewerkt kan worden. Elska mocht beginnen en was blij dat ze eindelijk eens met de kleine schaapjes mocht werken. Normaal dagen zij haar elke week uit vanuit het kleine veld, omdat Elska alleen nog met de grote schapen mocht oefenen. Vandaag stonden de ondeugende zwarte schaapjes erbij en dat was reden voor feest! Zowel ik als Estrella waren super trots op Elska, ze liet zien dat ze weet wat de bedoeling is en bleef het gehele kwartier vol focus aan het werk. Coen bleek ook dusdanig onder de indruk dat hij er geen seconden aan gedacht heeft om de camera erbij te pakken om te filmen. Dat hebben we vandaag tijdens de les maar eens recht gezet: Estrella heeft gefilmd en een paar foto’s gemaakt. Omdat het zo goed ging zondag, mochten we zelfs op het grote veld met de snelle kleintjes. Genieten!!

Elska schapendrijven 2016-02-12 foto 3
Elska schapendrijven 2016-02-12 foto 2
Elska schapendrijven 2016-02-12 foto 1

 

Na de aanlegtesten afgelopen zondag gingen we allen nog het grote veld op met alleen de grote (wat rustigere) schapen. Benieuwd naar de foto’s? Klik hier!

s DSC02069

Schapendrijven december 2015

Geschreven door Herma.

Na een lange zomer werd het herfst en we dachten af en toe nog wat weemoedig terug aan het schapendrijven in die gezellige zomer. Wat was het toch leuk, eigenlijk moeten we dat nog eens doen, toch??? We zouden toch nog een keer….. En ja hoor, eindelijk was het dan zover. Inmiddels al bijna winter maar op 13 december gingen wij vroeg op pad. Wel een beetje tricky want voor hetzelfde geld moeten die schapen door de sneeuw gedreven worden. Of regenen we nat tot op onze onderbroek. Maar de weergoden waren ons wederom goed gezind. De vorige dag nog heftige storm maar die was ’s nachts gaan liggen en de ochtend was windstil, droog met af en toe een waterig zonnetje. Om half 10 waren we allemaal present in Nieuwerkerk. Te gast bij Estrella. Nou ja allemaal, uiteraard kwamen Karin en Astrid gepast later…. Maar eerlijk is eerlijk, zij moesten ook van ver komen en half 10 is best vroeg op zondagochtend. Gelukkig hadden we niet voor niets gewacht. De dames zorgden voor een wervelende entree. Niet alleen met drie enthousiast blaffende honden maar Astrid had zich voor de gelegenheid ook passend gekleed. Schapendrijven doe je tenslotte in een keurig zwart rokje met daaronder een panterpanty….. Tuurlijk Astrid, ook al ga je schapendrijven, always a lady!!!! We waren compleet en klaar om te beginnen. Na een opnieuw spetterende demonstratie van Estrella hadden we een idee van wat de bedoeling was. Maar goed, wij zijn wij en niet Estrella en IJslanders blijven IJslanders en worden (gelukkig) nooit border collies dus bij ons liep het toch anders. Een beetje….

s DSC00797Uiteraard ging Elska als eerste van start. Op verzoek van Estrella, want Elska gaat er altijd pittig in. Dan is iedereen gelijk goed wakker. Ook fijn voor de schapen want dan hebben ze dat maar vast gehad. Kunnen ze even bijkomen voordat Elska weer komt voor de tweede ronde. En als vanouds ging Elska stevig van start. De schapen hadden de slapers net uit hun ogen en daar kwam dat zwarte gevaar al aan. Net een overactieve kleuter die altijd te vroeg en te enthousiast voor je bed staat op zondagochtend. Elska zorgde ervoor dat alle schapen weer alert waren. En ook Linda, want als je weer eens klem staat tussen de schapenlijven doordat je IJslander er weer iets te enthousiast in gaat dan ben je ook gelijk wakker. “O ja, zo was het, en nu???? Estrella help!!!” Maar na een paar keer goed klem staan had Linda de smaak weer te pakken en manoeuvreerde ze zich handig tussen de schapenkoppen door. Met de stok stevig in de hand paradeerde ze in het flauwe ochtendzonnetje door het nog natte weiland. Stoer hoor zo’n “kudde” om je heen en zo’n pittige dame die de schapen feilloos achter je aan stuurt. En het was voor iedereen duidelijk! We zijn begonnen. Laat de dag maar komen!!!

s DSC00949Daarna Hugi. De “heer” in ons gezelschap. Het was zijn “eerste keer”. Voor de gelegenheid had hij zijn familie meegenomen om hem aan te moedigen. Twijfel was er vooraf zeker. Zou hij het wel snappen, zou hij het wel leuk vinden. Hij is over het algemeen niet zo fel….. Eenmaal in het weiland deed Hugi wat hij altijd doet. Hij overzag het speelveld en snapte de bedoeling. Beheerst, overdacht en heel efficiënt bracht hij de schapen in stelling en manoeuvreerde de hele kudde vlotjes achter zijn vrouwtje aan. Hugi is ook de enige IJslander die dat samen met zijn vrouwtje doet. Niet omdat hij er aan twijfelt dat hij het ook prima alleen kan. Maar omdat hij het nou eenmaal heerlijk vindt om iets samen met zijn vrouwtje te doen. Dus zo’n activiteit deelt hij graag met haar en dat is te zien. Een grote tevreden glimlach ligt over zijn gezicht. Enthousiast controleert hij alle schapen maar geen moment verliest hij zijn beheersing. Over de schapen heen krijgt het vrouwtje een dikke knipoog. “Wij samen…. tegen de rest van de wereld”. Kortom Hugi is geknipt voor dit soort activiteiten en geniet er zichtbaar van.

s DSC00958Na Hugi kwam Rúnar. Wat een mooie stoere man en natuurlijk duurde het even voordat Rúnar zijn hoofd bij de schapen kon houden. Want aan de kant zat de altijd aanbiddelijke Esky naar hem te lonken. En dat was hem niet ontgaan. Die schapen zijn leuk maar dat mooie meiske dat daar aan de kant zat moest eerst even besnuffeld worden. Jammer dat er een hek tussen zat. Een paar goed gemikte likken konden ook tussen het hek door. Wat ruikt ze toch goddelijk. En eerlijk is eerlijk. Esky maakt er ook een sport van om de mannen maximaal af te leiden en tot grote opwinding te brengen. Maar gelukkig heeft Rúnar ook een vrouwtje en die was uiteindelijk interessanter. Met gedrevenheid wist hij instinctief wat de bedoeling was. Hij controlleerde de kudde en dreef ze vlotjes achter het vrouwtje aan. Toch zou Rúnar Rúnar niet zijn als hij niet een extra kwaliteit te bieden had. Die schapen zijn leuk en zo’n modderig weiland ook maar Runar had heel goed door dat er foto’s gemaakt werden. En je wilt natuurlijk niet met modder in je haar en een raar gezicht op de foto. Dus tussen de schapen door staat Runar op zijn mooist op de foto. Als een echte James Bond springt hij tussen de schapen door, blaft eens een keer stevig, springt hij in de modder en knipoogt hij tussendoor zonder een spettertje in zijn vacht met een big smile naar de camera. “Shaken not sturred baby!!!”. En dat levert mooie plaatjes op!!!!

s DSC01016En toen Muni. Een beetje vroeg op de dag want als de schapen al te vermoeid zijn gaat hij er gerust weer tussen liggen slapen…. Ja, Muni bruist van de energie en kan heel fel zijn maar als het op werk gaat lijken vindt hij het echt suf. Enige luiheid op dat vlak is bij hem zeker te bespeuren. Maar zolang het een spel is vind je geen fanatiekere speler. En verassend genoeg vond Muni het vandaag een spel. Hij ging er heftig in en dat was te merken. Maar als je er zo fel in gaat, staan de schapen binnen no time klem om het vrouwtje heen en wordt er geen stap meer gezet. Dan is de lol er voor Muni ook weer snel af. Dan zijn er molshopen, schapenpoep, gras, eenden, en allerlei ander leuks wat nog wel beweegt. Muni bleef deze keer gelukkig gaan en kwam steeds (als het vrouwtje zich weer tussen de schapen uit had gewerkt) fel in de aanslag. Iets te fel vond Estrella en zij probeerde hem te temperen. Omdat mij dat in eerste instantie niet lukte deed zij voor hoe dat werkt met de hoedersstaf. Ze sloeg met de stok naast hem op de grond om aan te geven dat hij niet zo fel moest doen. Beetje minder brutaal! Daar was prins Muni natuurlijk niet van gediend. Zo is hij zijn hele leven nog nooit behandeld!!! Verontwaardigd over zoveel onrecht kwam hij om de schapen heen naar mij toe rennen en sprong tegen mij op…. “zag je dat, ze deed lelijk tegen mij…… Tegen mij!!!!!”. Muni vindt het spel leuk maar wel volgens zijn regels en hij moet nog leren dat het spel ook leuk kan zijn als hij mijn regels volgt. Alleen is achteruit lopen in een butsig en nat weiland en de schapen van je lijf en in beweging houden en je hond enthousiast genoeg houden maar wel temperen in zijn felheid, iets teveel tegelijk voor mij. Ik heb al mijn aandacht nodig om niet op mijn billen in de blub te vallen en de schapen over me heen te krijgen….. Kortom: nog wat oefening is hier op zijn plaats.

s DSC01098En toen kwam Astrid in actie. Wij hadden haar al voorbereidt op grote ladders in de panterpanty want die schapenkoppen met die horens… dat is niet mild. Miss Bera dacht daar anders over. Laat ze maar kletsen…. Wij regelen dat wel. Vrouwen onder elkaar… En met zachte mildheid liet ze zien dat je ook gewoon een prettige wandeling kan maken tussen de schapen door zonder dat de panty van je vrouwtje enig gevaar loopt. Niet dat ze het niet leuk vond hoor. Zo af en toe liet ze op gepaste wijze zien dat ze het spel heel goed doorhad. Ze vond het alleen niet chic om haar vrouwtje in haar blote benen te zetten. Zo kwam Astrid met panty en al ongeschonden uit de strijd. Gelukkig was het wel genoeg beweging om het bloed weer even rond te pompen en weer warm te worden. Miss Bera zorgt voor het vrouwtje en wist precies wat ze nodig had. En die schapen, ach….. Die pakt ze de volgende keer wel aan!!!

s DSC01154En toen kwam Esky. Onze modelhoeder van de vorige keer. Maar ook Esky had deze keer iets anders aan haar hoofd. Runar zat nog vast in haar lijf en het was haar deze keer zelfs gelukt om Muni het hoofd op hol te brengen. Tijdens de vorige wandeling had hij haar vege lijf nog beschermd en alle hitsige heren bij haar vandaan gejaagd. Deze keer wilde hij meer. Voorzichtig en beleefd, dat wel, maar het was duidelijk dat hij het erg graag wilde. Een klein beetje in haar nek, een poot op haar kop. Aaaagh, mag ik???? Of het van Esky mocht, werd niet duidelijk. Het vrouwtje greep in en bracht Muni weer bij zinnen. De rest van de dag heeft hij gezellig samen met broer Hugi onder de stoel gelegen. “Brothers in arms”. Dat gaat gelukkig altijd goed. Dat schapendrijven en mannen het hoofd op hol brengen niet samengaat, liet Esky vervolgens zien. Ze wist natuurlijk wel hoe het moest, maar was duidelijk wat afgeleid. En ze vind het ook leuk, maar er waren meer leuke dingen…. Kortom: geen volledige aandacht. Dus misschien toch eerst die man en daarna weer schapen. Dan hebben we dat maar gehad……

s DSC01211En als hekkensluiter onze benjamin Ylfa. Toen ze 10 weken was had ze al laten zien dat ze dit spelletje prima door had. En ze was het nog niet vergeten!!!! Omdat Ylfa de enige IJslander is die er soms oprecht aan twijfelt of ze het wel alleen kan, liet ze zich leiden door de strakke hand van Coen. Daarmee waren ze een mooi duo. Ylfa is fel genoeg maar laat zich keurig bijsturen en dat maakt haar ook nog effectief. Ylfa is niet verontwaardigd als iemand haar verteld wat ze moet doen, daar wordt ze juist blij van. En ze doet het ook en als ze dan succes heeft, bevestigd dat voor haar dat ze van je op aan kan en blijft ze je aanwijzingen opvolgen. Beetje raar voor een eigenwijze IJslander, maar voor het schapendrijven ideaal. En dat leverde voor deze nog wat slungelige ijstiener een prachtig resultaat op. Een prima werkhond en het spelletje met de schapen heeft ze nu al onder controle.

Toen was het tijd voor een welverdiende lunch. De kou begon zich inmiddels op te dringen en eten helpt dan (een beetje). Na de lunch was er ruimte voor een tweede ronde. Mijn behoefte aan een warm bad was jammer genoeg echt niet meer te bedwingen dus kreeg Muni die dag geen tweede kans. Wel afscheidskussen, handjes en veel dag en tot ziens. De volgende uitdaging was mijn auto van de geïmproviseerde parkeerplaats af krijgen (het natte en een beetje tot prak gereden kleine schapenweilandje). Voorzichtig aan, anders draai je je vast in de modder. Nou was het “nieuwe rijden” nooit aan mij besteedt, maar dat het zo erg was wist ik niet. Ons vertrek bleef niet onopgemerkt. De modder vloog in het rond. Hoop dat ik niet teveel mensen (en honden) heb geraakt, maar in ieder geval lagen de klonten op mijn autodak en gleden die langzaam langs de ramen naar beneden. Muni keek er vol voldoening naar. Passend vervoer noemen ze dat. Als je zo’n stoere dag hebt gehad is het ook fijn als je in een stoere auto terug naar huis kan. Is het ook gelijk duidelijk in de buurt dat wij geen schattig hondje hebben maar een woeste IJslandse vikinghond. Het kan maar duidelijk zijn.

Eenmaal thuisgekomen lag ik razendsnel in dat warme bad en lag Muni op een warme handdoek in zijn mand bij te komen. Heerlijk nog even nagenieten. We zijn nu al benieuwd naar de volgende keer…….

s DSC01162

Meer foto’s van het schapendrijven: klik hier